اجلاس شانگهای و پیشنهادات رئیس جمهورروزنامه رسالت > شماره 6515 12/6/87

اما نقش مهم و حساس کشوری مانند ایران به مثابه بازیگر اصلی منطقه خاورمیانه و به دلیل برخورداری از شرایط ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک و تاثیر آن بر معادلات منطقه ای و فرامنطقه ای سبب گردیده تاهمواره کشورهای عضو دائم سازمان در پیشنهادهایی که از سوی جمهوری اسلامی ایران ارائه می شود تامل بیشتری نمایند. در این اجلاس ساماندهی مبادلات اقتصادی ، تجاری ، پولی ومالی بین کشورهای عضو با ارزهای رایج در خود این کشورها، تشکیل بانک مستقل سازمان همکاری شانگهای با مشارکت کشورهای عضو جهت تسهیل مبادلات ، سازماندهی همکاری های امنیتی به منظور مبارزه با باندهای قاچاق و جنایات سازمان یافته و تروریسم، تشکیل کمیته دائم مشترک سیاسی مشورت های سیاسی بین اعضا با هدف نزدیکتر شدن دیدگاه های سیاسی و همگرایی بیشتر میان آنها و تاسیس یک نهاد قضائی برای رفع اختلافات احتمالی میان اعضا از جمله پنج پیشنهاد مطرح شده از سوی رئیس جمهور اسلامی ایران بوده است .
    این پیمان منطقه ای که در ابتدای تشکیل به “گروه پنج” موسوم بود و در اجلاس سال 1996 میان کشورهای روسیه، چین، تاجیکستان ، قزاقستان وقرقیزستان در قالب پیمان امنیتی و هدف از آن نیز همکاری های نظامی در مرزهای منطقه و مبارزه با حرکت های تجزیه طلبانه از سوی این کشورها اعلام شده بود در سال 2001 با عضویت ازبکستان نام خود را به “ سازمان همکاری شانگهای” تغییر داد. برخی از تحلیلگران سیاسی و کارشناسان برجسته حوزه آسیای میانه و قفقاز انتشار بیانیه سازمان در رابطه با پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه و درخواست جدول زمانی مشخص برای برچیدن پایگاههای نظامی خود در سال 2005 را مقدمه شکل گیری یک بلوک جدید شرقی در مقابل غرب تعبیر کردند که در سطح سیاست بین الملل چالش هایی را به وجود خواهد آورد. در مقابل ایده شکل گیری بلوک جدید این حقیقت را نیز نباید از یاد برد که از لحاظ سیاسی- نظامی این امکان وجود دارد که کشورهای عضو بتوانند نقش مهمی را در تحولات منطقه ای و جهانی ایفا کنند اما اینکه بلوک و قطب جدیدی را شکل بدهند نیازمند برخورداری از تکنولوژی قوی واقتصاد جهانی تاثیرگذار هستند که برخی از این کشورها فاقد آن می باشند. از این رو ضرورت دارد در سازمان شانگهای از کشورهایی با تکنولوژی و اقتصاد جهانی و منطقه ای تاثیرگذار مانند ژاپن دعوت به عمل آید و یا برای ممانعت از سیاست های یکجانبه گرایانه و توسعه طلبانه آمریکا در منطقه و تلاش برای ایجاد پیوند با کشورهای عضو بر اساس پارامترهای مشترک با تقاضای عضویت دائم ایران که برای سازمان یک فرصت است موافقت کنند.
    پیشنهادات آقای احمدی نژاد از این منظر قابل تامل است که با توجه به بحران هایی که به تبع حضور و دخالت کشورهای بیگانه در منطقه شکل گرفته است و در صورت عدم برنامه ریزی و واکنش سریع کشورهای عضو تحولات منطقه به سمت وسویی هدایت خواهد گردید که دیگر کشورها نتوانند از عهده کنترل آن برآیند.
    ایجاد انقلاب های رنگین در جمهوری های استقلال یافته شوروی سابق و تضعیف پایه های اقتصادی این کشورها از سوی غرب وتلاش برای به حاکمیت رساندن روسای جمهور غرب گرا دراین جمهوری ها و اشغال برخی از کشورهای خاورمیانه و همراه نمودن برخی دیگر از کشورها با سیاست های توسعه طلبانه غربی در خاورمیانه و یا بحران کنونی میان گرجستان و روسیه بر سر استقلال اوستیای جنوبی و آبخازیا و به میدان آمدن ناتو و قطعیت دخالت آمریکا در این بحران با حضور کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه آمریکا در گرجستان و احتمال ورود جهان به دوره جدید جنگ سرد دلیلی بر صحت ادعای رئیس جمهور ایران و پیشنهادات ارائه شده از طرف وی می باشد.
    پیشنهادات رئیس جمهور اسلامی ایران در هشتمین اجلاس شانگهای از نوعی واقع گرایی منطقه ای حکایت دارد که با در نظر گرفتن مصالح منطقه ای و جهانی کشورهای عضو دائم و غیردائم این سازمان در نظر گرفته شده است.
    جمهوری اسلامی ایران با در نظر گرفتن عوامل همگرایی میان کشورهای عضو مانند اشتراکات فرهنگی وتاریخی، تعاملات اقتصادی میان آنها ، در نظر گرفتن تهدیدات امنیتی مشترک و پذیرش ایران به عنوان کانون مبارزات ضد استکباری در منطقه و جهان و پیام آور صلح و دوستی بر آن است تا ضمن ایفای نقش موثر از واگرایی میان کشورهای عضو که زمینه حضور نفوذ آمریکا در منطقه را فراهم خواهد آورد جلوگیری کنند. اتخاذ سیاست های پراگماتیستی وعمل گرایانه از سوی دولت نهم در عرصه روابط بین الملل با حفظ چارچوب و اصول مدون و مصرح سیاست خارجی و عمل بر اساس اصول سه گانه عزت،حکمت و مصلحت مورد نظر مقام معظم رهبری توانسته است فصل نوینی را در روابط با کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای بگشاید که ناشی از نوعی آرمان گرایی مبتنی بر واقع گرایی در این عرصه است.

/ 0 نظر / 10 بازدید